St. Willibrord

November | Willibrorddag 2012

De werkgroep Sint Willibrord hield op zaterdag 1 december 2012 haar jaarlijkse Willibrordbijeenkomst in de kerk en de gemeentezaal van de St.Jan de Doperkerk aan de Hoge Gouwe 107, te Gouda

Op het programma stond ondermeer een lezing over “Klopjes”*  door Drs Marieke Abels **

Meer foto's ........   Verslag vergadering .....


* Klopjes

Katholieke kerken, evangelische gemeenten, protestantse kerken, ze bestaan tegenwoordig allemaal naast elkaar in Nederland. In de zestiende eeuw was dat wel anders. Gouda koos in 1572 voor de hervorming en omdat men niet gewend was aan het bestaan van meerdere godsdiensten naast elkaar, moest de Rooms-katholieke kerk uit Gouda verdwijnen. Kerken, kapellen en kloosters werden afgebroken of gingen over in handen van de hervormden; katholieken moesten hun geloof voortaan in het geheim belijden. Daarom waren er schuilkerken; zo werden er in de huidige Oud-Katholieke kerk, het huis van Geertrui Bick vlakbij de Sint Janskerk en het pand waar nu hotel De Keizerskroon zit, geheime gebedsdiensten gehouden.

De priesters, die officieel niet mochten werken, werden geholpen door vrome vrouwen, waarvan de levenswijze leek op die van kloosterlingen. Deze vrouwen werden klopjes genoemd. Ze verzorgden het interieur van de schuilkerken en werkten als huishoudster voor de priesters. De priester begeleidde de klopjes in hun dagelijkse en spirituele leven Daarnaast gingen de klopjes met de geestelijken mee op zendingstochten buiten de stad en vertelden ze de katholieken waar de geheime diensten werden gehouden. Een andere taak was het geven van (godsdienst)onderwijs. Hoewel het verboden was om katholiek onderwijs te geven, werd dat toch gedaan. In Gouda gebeurde dat onder andere in het schooltje van Diewertjen Jans aan de Molenwerf.

Waarom werden vrouwen klopje? Na de hervorming waren kloosters verboden; als alternatief kozen sommige vrouwen daarom voor een leven als klopje. Anderen zagen het leven als echtgenote en moeder niet zitten, of waren weduwe. En, niet minder belangrijk, het leven als klopje bracht kansen met zich mee: klopjes waren tot op zekere hoogte zelfstandig, droegen eigen verantwoordelijkheid en konden initiatieven nemen. Het kloppenleven vormde voor deze vrouwen een aantrekkelijk alternatief en werd binnen korte tijd dan ook uitermate populair.
In de geschiedschrijving is er helaas weinig aandacht besteed aan deze speciale groep vrouwen. Bovendien hebben historici een nogal eenzijdig beeld over deze katholieke maagden geschetst. Kloppen zijn doorgaans als zedige, afhankelijke, in het zwart geklede en uiterst gehoorzame vrouwen geportretteerd.


**Drs. Marieke Abels.
Zij studeerde af aan de Universiteit van Amsterdam met de verdediging van de scriptie: ‘Tussen sloer en heilige’ Beeld en Zelfbeeld van Haarlemse en Goudse kloppen in de zeventiende eeuw. Het onderzoek werd gedaan in het kader van de interdisciplinaire Master Gouden Eeuw en werpt zowel een historische als kunsthistorische blik op het zeventiende-eeuwse kloppenleven in Haarlem en Gouda.

En wij vrienden van St. Willibrord: wat heeft hun boodschap, hun inzet en hun spiritualiteit ons vandaag nog te zeggen? Kunnen we iets van hen leren en in ons eigen leven toepassen?


Onderliggende pagina's: