Prediker en nutteloosheid, wijsheid en vrijheid, maak je geen zorgen.

Gedenk je schepper in je jeugd

Werp je brood uit over het water, want je vindt het later weer terug. Bewaar je brood in zeven delen, zelfs in acht, want je weet niet welke ramp de aarde treffen zal.  Wanneer de wolken vol zijn, gieten ze hun regen uit over de aarde. Naar welke kant een boom ook valt, naar het noorden of het zuiden, hij blijft liggen op de plaats waar hij valt. Wie altijd op de wind let, komt nooit aan zaaien toe; wie altijd naar de wolken kijkt, komt nooit aan maaien toe.  Je kent de wegen van de wind niet, je kent het kind dat in de moederschoot groeit niet, zo ken je ook de daden niet van God, die alles maakt.  Zaai van de morgen tot de avond. Laat je hand niet rusten, want je weet niet of het zaad de ene of de andere, of elke keer ontkiemen zal.

Het licht is een genot. Wat een weldaad voor de ogen om de zon te zien! Wanneer een mens lang leeft, laat hij dan van elke dag genieten en bedenken dat de dagen van de duisternis ontelbaar zullen zijn. De toekomst is niets dan leegte. Geniet dus, beste vriend, van je jonge jaren, haal je hart op aan de dagen van je jeugd. Volg de wegen die je hart wil gaan, gun je ogen wat ze wensen. En onthoud bij alles wat je doet dat God je aan zijn oordeel onderwerpt. Belast je hart niet met verdriet en houd je lichaam vrij van kwalen, want je jeugd en jonge jaren zijn al snel voorbij.

(Prediker 11, NBV vertaling)

Deze woorden houden mij nu al vanaf vorige week zaterdag bezig. Wij maar zwoegen want wij moeten toch zo veel. Nog dit of dat. Hier of daarheen en de zon schijnt zo lekker, eigenlijk zouden wij liever…….

Maar nee… nee. Geen ………..

Prediker noemt het allemaal op en komt tot de ontdekking dat het ook allemaal gaat zo als het gaan moet, zonder dat het er iets toe doet wat hij en ik doen. Alles gebeurd zo als het moet gebeuren. Dus laten wij dan op houden met ons daar druk over te maken en alleen te doen wat wij wel kunnen en dat is niets. Of toch vrede brengen. Heel gewoon de ander voor laten gaan boven ons zelf. Niet zelf in het middel punt maar Hij de Ander in het middel punt. Dan draait het niet meer om jou en kun je genieten. Van de zon, van alles wat je zomaar overkomt, vertrouw er maar op het komt goed. De wijsheid geeft vrijheid. Maak je geen zorgen om de dag van morgen. Hij weet wat je nodig hebt dus geniet er van. Dit zelfde vond ik in een boekje van Jurgen Beumer, hij heeft een gebed opgenomen waar ik steeds aan moet denken als ik weer eens vergeten ben, dat ik niet alles kan en teveel wil moeten.

O God,

leer ons genieten van het leven,

het is maar kort en even gegeven,

het open veld, de witte stranden

 ­de vogels eten uit mijn handen,

het hoofd omhoog, het hart geheven,

 voorbij ons eindeloze streven,

'vrij zijn' om U weer te ontmoeten,

dan elkaar in vrede groeten.

Die wijsheid ontdekken en daaruit leven is de opdracht van ons leven.

Op HH Drievuldigheid lezen wij uit Spreuken daar staat iets verder dan wij lezen: “Want wie mij vindt, vindt het leven, en ontvangt de gunst van de HEER” (Spreuken 8, 35)

Dat gaat over die wijsheid. Mogen wij allemaal die Wijsheid vinden en dan het Leven genieten.

Rina Homan